Symfonia w XVIII–wiecznej Polsce. Teoria, repertuar i cechy stylistyczne

ZAWARTOŚĆ

Wstęp

1. Miejsce symfonii w europejskiej myśli estetycznej i praktyce kompozytorskiej XVIII wieku
   1.1. Przemiany estetyczne i filozoficzne w kulturze europejskiej XVIII wieku a znaczenie muzyki instrumentalnej
   1.2. Symfonia w ujęciu xviii -wiecznej teorii muzyki
   1.3. Cechy gatunkowe symfonii w twórczości europejskiej
2. Symfonia w XVIII-wiecznej Polsce jako przedmiot refleksji badawczej
   2.1. Sytuacja polityczno-społeczna i kulturalna Rzeczypospolitej w XVIII stuleciu
   2.2. Poglądy na symfonię w dawniejszym polskim piśmiennictwie muzycznym
   2.3. Badania symfonii w XVIII-wiecznej Polsce podejmowane po II wojnie światowej
   2.4. Problemy badawcze, metodologiczne i terminologiczne
3. Repertuar symfonii w XVIII-wiecznej Polsce
   3.1. Źródła i zabytki
   3.2. Twórcy symfonii
4. Symfonia w kulturze muzycznej XVIII-wiecznej Polski
   4.1. Symfonia w środowisku dworskim
   4.2. Symfonia w kontekście kościelnym
   4.3. Symfonia w życiu kulturalnym miast
5. Symfonia kameralna – typ orkiestrowej muzyki koncertowej w XVIII-wiecznej Polsce
   5.1. Cykl symfoniczny
   5.2. Układy formalne poszczególnych ogniw symfonii
   5.3. Instrumentarium i typy faktury instrumentalnej
   5.4. Rola elementów ludowych i narodowych
   5.5. Symfonia kameralna – podsumowanie
6. Symfonia kościelna – lokalny typ liturgicznej muzyki instrumentalnej
   6.1. Kształt utworu i budowa formalna
   6.2. Instrumentarium i faktura instrumentalna
   6.3. Charakterystyczne rozwiązania dźwiękowe i stylistyczne
   6.4. Kompozycje pro processione jako symfonie kościelne
   6.5. Inne utwory w typie symfonii kościelnej

Zakończenie
Bibliografia

Summary