Muzyka nieutracona. Kameralistyka fortepianowa Pawła Kleckiego

ZAWARTOŚĆ

Wstęp
Uwagi metodologiczne

ROZDZIAŁ 1. Biografia Pawła Kleckiego i jego miejsce w kulturze muzycznej

1.1. Łódź, Warszawa, Berlin
1.2. Włochy, ZSRR, Szwajcaria. Kariera dyrygencka

ROZDZIAŁ 2. Sonata D-dur na fortepian i skrzypce op. 12

2.1. Kontekst historyczny, geneza i recepcja
2.2. Analiza formalna i interpretacyjna
2.2.1. Andantino, ma non troppo. Allegro appasionato
2.2.2. Andante lugubre
2.2.3. Intemezzo: Vivace
2.2.4. In modo di Basso ostinato con variazioni: Allegro con brio

ROZDZIAŁ 3. Trio D-dur na fortepian, skrzypce i wiolonczelę op. 16

3.1. Kontekst historyczny, geneza i recepcja
3.2. Analiza formalna i interpretacyjna
3.2.1. Allegro moderato
3.2.2. Allegro scherzoso
3.2.3. Adagio
3.2.4. Allegro, molto agitato

ROZDZIAŁ 4. Podsumowanie

4.1. Właściwości formy i języka dźwiękowego
4.2. Zagadnienia interpretacji
4.3. Znaczenie muzyki Kleckiego

SUMMARY
LITERATURA PRZEDMIOTU
INDEKS NAZWISK

OPIS PŁYTY